คนพิการในเขตเทศบาลนครขอนแก่น

เทศบาลนครขอนแก่น ศูนย์กลางเศรษฐกิจภาคอีสาน สังคมเอื้ออาทร สันติสุข เรียนรู้ น่าอยู่อย่างยั่งยืน

บ้านหลังที่ 29 (นางน้อย บัวอาจ)(ถึงแก่กรรม)

ประวัติคนพิการในเขตเทศบาลนครขอนแก่น
ได้รับการติดตั้งอุปกรณ์  เทคโนโลยี สิ่งอำนวยความสะดวก
ภายใต้โครงการ “ บริหารจัดการสิ่งอำนวยความสะดวกเพื่อคนพิการและผู้สูงอายุ ”
คนขอนแก่นไม่ทอดทิ้งกัน
บ้านหลังที่ ๒๙

 

ชื่อ : นางน้อย  บัวอาจ    อายุ :  ๗๗  ปีชุมชน : โนนทัน ๔

ที่อยู่ :  ๘๐/๑  ถนนโพธิสาร  ตำบลในเมือง  อำเภอเมือง  จังหวัดขอนแก่น

เบอร์โทรศัพท์ :  ๐๘๔-๔๐๒๐๒๔๖/๐๔๓-๓๒๘๑๘๗

สภาพความพิการ : นางน้อย  บัวอาจ : เป็นอัมพฤกษ์ครึ่งซีก  เนื่องจากลิ่มเลือดอุดตัน  เคลื่อนไหวตัวเองลำบาก   

ความต้องการความช่วยเหลือ : นางน้อย  บัวอาจ  เป็นอัมพฤกษ์ เคลื่อนไหวตัวเองลำบาก  มีความยากลำบากในการปิด เปิดไฟ  ต้องการการติดตั้งอุปกรณ์ สิ่งอำนวยความสะดวกฯ ได้แก่ เครื่องควบคุมอุปกรณ์ไฟฟ้าแบบใช้คลื่นวิทยุและชุดเตือนภัยฉุกเฉิน 

สภาพความเป็นอยู่ก่อนเข้าร่วมโครงการ : อาศัยอยู่กับลูกสาว และหลานสาว รวม ๔ คน หลานสาวได้รับทุนระดับปริญญาตรีจากเทศบาลฯ ลูกสาวเป็นพนักงานจ้างของโรงพยาบาลขอนแก่น ตอนกลางวันที่ไปทำงาน จะมีลูกสาวอีกคนดูแล

ประเด็นสำคัญในการดำเนินการ : ในการดำเนินการลงพื้นที่ติดตั้งอุปกรณ์สิ่งอำนวยความสะดวกเพื่อผู้พิการฯในครั้งนี้  ได้ดำเนินการในชุมชนโนนทัน ๔   ซึ่งเป็นการติดตั้งครั้งที่ ๒๙ ในการติดตั้งครั้งนี้  ได้ดำเนินการติดตั้งอุปกรณ์สิ่งอำนวยความสะดวกฯ ให้แก่นางน้อย  บัวอาจ  คนพิการทางการเคลื่อนไหว  ชุนชนโนนทัน ๔ จำนวน ๑ ชุด  ได้แก่  ชุดเครื่องควบคุมอุปกรณ์ไฟฟ้าแบบใช้คลื่นวิทยุ  จำนวน ๑ จุด และต่อสัญญาณพัดลม ( เป็นการเชื่อมต่อสัญญาณ ) และชุดเตือนภัยฉุกเฉิน  จำนวน ๑ จุด

สภาพความเป็นอยู่/ความยากลำบาก : นางน้อย  บัวอาจ  อายุ ๗๗    ปี  อาศัยอยู่กับลูกสาวซึ่งทำงานเป็นลูกจ้างที่โรงพยาบาลศูนย์ขอนแก่น  ลูกสาวที่คอยดูแลอีกหนี่งคนที่สติไม่ค่อยสมประกอบในเวลาที่น้องสาวไปทำงานที่โรงพยาบาลฯ หลานสาว ( น.ส.ปาณิสรา  กัณนะคร )  ซึ่งได้รับทุนการศึกษาระดับปริญญาตรีของเทศบาลนครขอนแก่น ตามโครงการ  “ คนขอนแก่นไม่ทอดทิ้งกัน ”  มีคนที่หาเลี้ยงครอบครัวเพียงคนเดียวรายได้ไม่เพียงพอกับค่าใช้จ่าย  สภาพครอบครัวอยู่อย่างยากลำบาก  

     ในการติดตั้งฯ ครั้งนี้    นำโดยอาจารย์อดิเรก  จันตะคุณ  และนักศึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล  วิทยาเขตอิสาน  ขอนแก่นและช่างชุมชนจำนวน  ๕ คน  ซึ่งในการดำเนินการฯ ดังกล่าว   ได้สอบถามความคิดเห็นผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องในการดำเนินงาน  ซึ่งได้แก่  กลุ่มผู้ที่ติดตั้งอุปกรณ์ฯ  กลุ่มประชาชนทั่วไปที่ อยู่ในพื้นที่ และผู้พิการที่ได้รับการติดตั้ง  ซึ่งผลการสอบถาม  มีรายละเอียด  ดังนี้

  • ผู้พิการที่ได้รับการติดตั้ง (นางน้อย  บัวอาจ  )  โดยการสื่อสารผ่านหลานสาว

๑. อุปกรณที่ได้รับการติดตั้ง : ชุดเครื่องควบคุมอุปกรณ์ไฟฟ้าแบบใช้คลื่นวิทยุ  จำนวน ๑ จุด และต่อสัญญาณพัดลม ( เป็นการเชื่อมต่อสัญญาณ ) และชุดเตือนภัยฉุกเฉิน  จำนวน ๑ จุด 

๒. สภาพความยากลำบากก่อนการติดตั้งฯ  :  นางน้อย  บัวอาจ  เป็นผู้สูงอายุ  และพิการเนื่องจากมีลิ่มเลือดอุดตันในสมอง  เป็นอัมพฤกษ์ เคลื่อนไหวตัวเองลำบาก  มีลูกสาวที่สติไม่ค่อยดีเป็นผู้ดูแล ในการปิด เปิดไฟฟ้าต้องให้ลูกสาวคอยปิด เปิดให้  ถือเป็นความยากลำบากในการดำเนินชีวิต  

๓. ความรู้สึกที่ได้รับการติดตั้ง/ความพึงพอใจ   จากการสอบถามและสังเกตการณ์พบว่า นางน้อย  บัวอาจ  คนพิการที่ได้รับการติดตั้งอุปกรณ์สิ่งอำนวยความสะดวกฯ    รู้สึกตื่นเต้น ดีใจ ที่ได้รับการติดตั้งสิ่งอำนวยความสะดวก  

  • กลุ่มผู้ติดตั้งอุปกรณ์ฯ

 ได้สอบถามกลุ่มนักศึกษาที่เข้าร่วมดำเนินการ  และช่างชุมชนจำนวน ๕  คน เกี่ยวกับการดำเนินการในประเด็นที่น่าสนใจ  ดังนี้

๑.ความประทับใจในโครงการฯ : ส่วนใหญ่  มีความประทับใจในระดับ  มากที่สุด ซึ่งเป็นโครงการฯที่มีประโยชน์สำหรับคนด้อยโอกาส และคนพิการในเขตเทศบาลฯ เป็นอย่างมาก  

๒.ความพึงพอใจที่ได้เข้าร่วมในโครงการฯ ส่วนใหญ่  มีความพึงพอใจที่ได้เข้าร่วมโครงการฯ ในระดับ

มากที่สุด เพราะถือว่าได้ทำประโยชน์ให้ผู้อื่น มีคุณค่าในตัวเอง และทำให้คุณภาพชีวิตของคนพิการที่ได้รับการติดตั้งฯ ดีขึ้น ลดภาระผู้ดูแล

  • กลุ่มประชาชนทั่วไป

 ได้สอบถามความคิดเห็นของเพื่อนบ้านที่อาศัยอยู่ใกล้เคียง ในประเด็นที่น่าสนใจเกี่ยวกับ 

๑. การรับทราบข้อมูลเกี่ยวกับโครงการบริหารจัดการสิ่งอำนวยความสะดวกเพื่อผู้พิการและผู้สูงอายุในเขตเทศบาลนครขอนแก่น : พบว่าส่วยใหญ่  รับทราบว่าเทศบาลนครขอนแก่นมีโครงการคนขอนแก่นไม่ทอดทิ้งกัน   แต่ไม่ทราบว่ามีโครงการบริหารจัดการสิ่งอำนวยความสะดวกเพื่อผู้พิการและผู้สูงอายุในเขตเทศบาลนครขอนแก่น  ซึ่งเจ้าหน้าที่และทีมงานได้อธิบายเพิ่มเติมเกี่ยวกับโครงการฯ ให้ได้รับทราบและช่วยประชาสัมพันธ์ บอกกล่าวให้คนในชุมชนทราบด้วย   

๒.ความคิดเห็นเกี่ยวกับโครงการฯ : ส่วนใหญ่แสดงความคิดเห็นว่า  โครงการฯนี้  เป็นโครงการที่ดี  เป็นการช่วยเหลือคนยากจน และคนพิการในชุมชนให้มีความอุ่นใจ และเป็นการเตือนให้คนในชุมชนรู้ว่าคนพิการต้องการให้คนอื่นมาช่วยเหลือ   

 

ภาพบรรยากาศ :